Het Groene Hart is een zingevend verhaal dat vertelt, beleefd en geleefd moet worden.
We leven in een chaotische wereld die voortdurend verandert en waar we als mens houvast proberen te vinden via zingevende verhalen. Die verhalen beschrijven de logica van de wereld om ons heen, geven duiding en waardering aan de verschijnselen in die wereld en geven richting en houvast aan ons handelen. Het verhaal van Randstad en Groene Hart is zo’n zingevend verhaal voor mij en gelukkig ook nog steeds voor vele anderen.
Heel veel bedrijven, organisaties en instellingen in het Groene Hart hebben niet voor niets het Groene Hart in hun naam gekozen en dat gaat van kappers tot ziekenhuizen. Ze verbinden hun entiteit en identiteit met de entiteit Groene Hart, vaak intuïtief en zonder ogenschijnlijke logica.
We denken vaak aan de overheid of aan politieke partijen als het gaat om het starten van nieuwe zingevende verhalen en in ons geval van het 68 jaar oude verhaal ging het inderdaad om de Rijksoverheid, maar de oorspronkelijke verhalenverteller zou naar verluid Albert Plesman zijn geweest. De logica van vier afzonderlijk hard groeiende grote steden en een agrarisch middengebied op slecht bebouwbare veengrond is al in de jaren zestig geduid en gewaardeerd en een krachtige leidraad voor ons ruimtelijk handelen geworden. De waarden en beperkingen van een poly centrische metropool en een open, landschappelijke fraai ruraal middengebied gelden tot op de dag van vandaag. Dat gezegd hebbende is het Groene Hartverhaal geen rustig bezit geweest; er zijn steeds concurrerende verhalen zoals: woningnood is volksvijand nummer 1 of alles draait om stikstof en natuur of iedere gemeente zoekt het zelf maar uit.
De essentie van zingevende verhalen is dat ze verteld moeten blijven worden en wel in een eigentijdse begrijpelijke taal. Een taal die verandert en zich aanpast aan nieuwe realiteiten, bedreigingen en kansen. Zo ging het verhaal van de naoorlogse wederopbouw over in die van economische groei en die ging weer over in brede welvaart. Ook voor het Groene Hart ging het van het beschermen naar het vitaal houden en weerbaar maken van het Groene Hart. De rijksoverheid als verteller van het verhaal ging begin deze eeuw vrij lang op zwart, maar keerde weer terug op het toneel via NOVEX (en recent NOVEX-plus).
Onze Stichting is altijd een krachtig verteller geweest van het Groene Hartverhaal en zal dat ook blijven, maar ook wij moeten het verhaal opnieuw actualiseren. Niet alleen de daarbij passende duiding en waardering passen we aan, maar ook ons handelen. Naast verteller over en geweten van het Groene Hart willen we vooral steun verlenen aan de versplinterde positieve krachten. Dat betreft zowel samenwerkende burgers, innovatieve bedrijven als samenwerkende overheden. Zelf heb ik in de vorige eeuw een periode meegemaakt van actieve streekinrichting, bijna overal in het Groen Hart, waar nu alles per sector, per gemeente of per bedrijf gebeurt.
Wij denken overigens dat we eigenlijk al heel goed weten wat er nodig is om het Groene Hart vitaler, mooier en beleefbaarder te maken, maar dat er te veel barrières zijn om tot substantiële uitvoering te komen. Met onze partners denken we als kleine netwerkstichting een cruciale bijdrage te kunnen leven om die barrières te slechten. We zullen dan zowel ambitieus als bescheiden moeten zijn. Ambitieus omdat we denken op een aantal cruciale plekken en momenten het verschil te kunnen maken. Bescheiden omdat we een klein bestuur zijn zonder apparaat en we dus meer aan acupunctuur zullen doen dan aan grote operaties.
André van de Zande,
Voorzitter
Zoals gebruikelijk zijn reacties welkom via info@groenehart.info.