De denktank ‘Toekomst Stichting Groene Hart’ stelt dat het goed zou zijn zijn als er een organisatie blijft bestaan die de ambitie heeft ‘de gezaghebbende maatschappelijke hoeder van het Groene Hart’ te zijn. Ik deel die ambitie, maar om dit te laten slagen zullen we wel uit een ander vaatje moeten tappen.
Alle pogingen om het Groene Hart meer als eenheid te besturen, zijn in onze gedecentraliseerde eenheidsstaat onhaalbaar gebleken. Des te belangrijker is het dat er één krachtige ‘gezaghebbende’ organisatie is die zich wel bekommert om het geheel en een effectieve, gewaardeerde tegenmacht is.
Maar ja, hoe maak je dat waar?
Toen de stichting werd opgericht stimuleerde de overheid tegenmacht en gaf daarmee ruimte aan stabiele en professionele organisaties. Tegenwoordig is dat anders. Het in stand houden van ‘tegenmacht’ is taboe, de generatie die tijd genoeg had om zich als vrijwilliger in te zetten, sterft uit.
De maatschappelijke legitimatie van de stichting is geen vanzelfsprekendheid meer.
Je kan die opnieuw gaan zoeken bij alle maatschappelijke organisaties in het Groene Hart, maar die kampen met dezelfde euvels.
Voor het antwoord op de vraag ‘hoe maak je dit waar’ moet je daarom zoeken naar iets dat past bij de maatschappelijke context van deze tijd. Iets dat kan opboksen tegen de lobbyisten en ontwikkelaars die over veel meer middelen, macht en tijd beschikken.
Je kan dan bijvoorbeeld kijken hoe de Nederlandse Verenging voor Duurzame Energie zich ontwikkeld heeft tot een ‘gezaghebbende’ spreekbuis, met veel invloed op het politiek debat. Een professionele organisatie, waar grote organisaties en bedrijven, met veel geld, lid van zijn. Ook bedrijven die je op eerste gezicht nu niet direct als ‘duurzaam’ zult bestempelen, maar wel reden zien om de doelen van de NVDE te steunen.
Waarom zou iets dergelijks voor de stichting Groene Hart niet mogelijk zijn? Er zijn immers genoeg maatschappelijke organisaties, bedrijven en fondsen in het Groene Hart die de doelen van de stichting zouden willen steunen. Zij zijn echt niet allemaal de ‘grote boze vijand die het open gebied alleen maar als aantrekkelijke bouwgrond zien’.
Als je hen aan de stichting weet te verbinden, creëer je het fundament voor een kleine, professionele organisatie die zich kan ontwikkelen tot een een inhoudelijk ijzersterke, gezaghebbende speler in het politieke-bestuurlijk speelveld, een spreekbuis namens velen.
Als dat lukt, blijf je een sterke tegenmacht. Zo niet, dan zie ik het somber in.
Zoals gebruikelijk zijn reacties welkom via info@groenehart.info.
Eric Spaans, bestuurslid Stichting Groene Hart
© Foto: Anita Reynders – Arkel